De weg naar het paradijs loopt niet steeds over rozen, daar werden Ruben en ik ons in de luchthaven van Guayaquil pijnlijk bewust van. Blijkbaar was ons ticket naar Galapagos wel gereserveerd maar niet bestaande in de computer. Veel geklaag, gesakker en zelfs een beetje vloeken in het Spaans (niet gemakkelijk!), maar uiteindelijk kregen we het toch geregeld dat we (voor een pakje dollars meer) toch nog op het desbetreffende vliegtuig geraakten. "En dat dat paradijs nu maar de moeite is!"
Aangezien we behalve onze vlucht en overnachting nog niets geregeld hadden, begonnen we de jacht naar betaalbare daguitstapjes onmiddellijk na aankomst. We sloten een verbond met een sympathieke Braziliaan en een Pool, die hetzelfde doel voor ogen hadden. Ecuadoriaanse touroperators zijn ietwat sluwer dan de gemiddelde Ecuadoriaan waar wij tot nu al mee in contact gekomen waren, maar toch slaagden we erin 2 niet al te dure dagtours te regelen.
| Baby-schildpadjes |
| Whitetip reef shark |
| Pink flamingo's! |
De volgende dag moest het heerlijk ontbijtje wederom aan een hoog tempo binnengewerkt worden, want we werden alweer om 7u verwacht aan de dokken van Puerto Ayora. Deze keer ging de reis naar de eilanden San Cristobal en Santa Fe. Op het programma stonden vooral snorkelen en... diertjes spotten! Voor de kust van San Cristobal hielden we even halt aan de "Leon Dormido", een rotsformatie die -met veel verbeelding en vanaf een grote afstand- aan een slapende leeuw doet denken. We snorkelden doorheen deze schone brokken steen en ontmoeten... een kolonie van wel 50 haaien! En ook: ontelbaar veel soorten fel gekleurde vissen, enkele zeeleeuwen, en een eenzame (water-)schildpad. Een ware deugd voor eender wie toevallig voorbij snorkelt, de "ooohs" en "aaaahs" werden dan wel moeilijk overgebracht onder water, maar ze waren er zeker.
![]() |
| Leon Dormido, de spleet in het midden was onze snorkelroute |
| Blue-footed Booby, 1 van de meest geliefde vogels op Galapagos (tot t-shirts met "I love Boobies" - opschriften toe) |
Voor we in San Cristobal aanmeerden, kregen we nog even de kans om zeeleeuwen van dichterbij te bewonderen al snorkelend. Allemaal goed en wel, grappige beesten die zeeleeuwen, vooral het geluid dat ze voortbrengen en nog het meest aan een kruising van ezelgebalk en koegeloei doet denken, maar de pret was er toch een beetje af toen ik na deze snorkelpauze de bebloede arm van de Duitse toerist op onze boot zag. Blijkbaar was hij rustig naast een zeeleeuw aan het zwemmen, toen deze hem plots in de bovenarm hapte.
| Zeehonden voor de kust van San Cristobal |
Wijzelf geraakten die dag haveloos van de boot, en besloten dit te vieren met een heerlijke ceviche (plaatselijke specialiteit op basis van koude vis en groentjes met gebakken banaantjes) in een gezellig straatje in Puerto Ayora, samen met onze Poolse en Braziliaanse medetrippers.
| Avondmaal in Puerto Ayora (Santa Cruz) samen met Marcyn en Joao |
Woensdag, onze laatse volledig dag op Galapagos, brachten we door op Santa Cruz, ons “thuiseiland”. Met de watertaxi bereikten we de andere kant van de haven, alwaar we een ruw wandelingetje naar Las Grietas maakten. Daar liepen we onze Poolse vriend Marcyn tegen het lijf, en samen keerden we terug naar de haven met tussenstop op een paradijselijk stukje strand dat we niet onbesnorkeld achter konden laten.
Terug aangekomen in de haven van Santa Cruz bezochten we het Darwin Research Station. Daar was strijdlustigheid de algemene leuze, want we zagen zowel een koppel reuzeschildpadden vechten om een plekje onder de struiken, als 2 leguanen waarvan de ene door het gat in de omheining naar het hok van de andere gekropen was. Fascinerende dierenwereld!
Onze laatste namiddag op Galapagos brachten we door in Bahia de Tortugas (Turtle Bay), één van de mooiste stranden die ik ooit gezien heb. Parelwit superfijn zand, uitgestrekt, zonder al te veel volk, en voorzien van een golfslag die zelfs ons, serieuze studenten, deed veranderen in spelende kinderen. Het water was zo helder dat je de vissen kon zien zwemmen in de toppen van de golven (Ruben meende zelfs een 2m grote vis te zien die verdacht veel op een haai leek). Alleen een beetje een ongelukkige naamkeuze, want we hebben jammergenoeg niet één Tortuga gespot op deze fantastische playa.
| Jongeman -vruchteloos- op zoek naar schildpadden in Turtle Bay |
Helaas konden we niet eeuwig op dit paradijs blijven (of we zouden op den duur niets meer mooi vinden als we terug komen naar België, stel je voor) en dus sprongen we terug op het vliegtuig naar Guayaquil na deze heerlijke 5-daagse. Dank u, Darwin!
Barbara



Geen opmerkingen:
Een reactie posten